Stanowisko Strażnicy pęka w posadach

 

Dla tych, którzy poświęcili nieco czasu na przestudiowanie stanowiska Towarzystwa Strażnica (WTS) odnośnie stosowania krwi, jednym z najbardziej kłopotliwych aspektów jest dopuszczenie przez nie wszystkich wyodrębnionych składników osocza, za wyjątkiem wody. Zatem Świadkowie mogą wyrazić zgodę na przyjęcie różnego rodzaju immunoglobulin, czynników krzepnięcia, albumin i temu podobnych. Jednakże nie wolno im przyjąć ich wszystkich jednocześnie.

Jak WTS uzasadnia takie stanowisko? Zwłaszcza, iż do tej pory sprzeciwiało się stosowania frakcji krwi, co uwypukla ten dobitny cytat:

„Bez względu na to, czy to jest pełna krew, czy składniki krwi; czy to jest krew pobrana z własnego ciała, czy z innego ciała; czy zostaje wprowadzona przez transfuzję, czy przez zastrzyk — obowiązuje prawo Boże. (w wyd. ang.: "it is wrong" - jest to rzecz zła)” (Stażnica nr 6 z 1962 roku)

Z poniższego cytatu, pochodzącego ze Strażnicy z 1 czerwca 1990 roku, na stronach 30 i 31, możesz dowiedzieć się, jak obecnie Towarzystwo występuje w obronie stosowania frakcji krwi:

„Warto podkreślić, że układ krwionośny kobiety ciężarnej jest niezależny od krwiobiegu płodu w jej łonie; ich grupy krwi często się różnią. Matka nie przekazuje dziecku swojej krwi. Elementy komórkowe krwi matki, podobnie jak osocze pojęte całościowo, nie mogą pokonać bariery łożyskowej i nie dostają się do krwi płodu. Jeżeli wskutek jakiegoś uszkodzenia dojdzie do zmieszania krwi matki z krwią płodu, mogą się później pojawić kłopoty ze zdrowiem (niezgodność w układzie Rh lub AB0). Niemniej pewne składniki osocza przenikają do krwi płodu. Czy należą do nich białka, takie jak immunoglobuliny i albuminy? Owszem, niektóre tak.

W organizmie kobiety brzemiennej funkcjonuje mechanizm, dzięki któremu pewne immunoglobuliny przedostają się z jej krwi do krwi dziecka. W okresie ciąży zawsze występuje naturalne przemieszczanie się przeciwciał matki do płodu, dzięki czemu dzieci przychodzą na świat z wrodzoną odpornością na niektóre zakażenia.

Podobnie rzecz się ma z albuminami, które lekarze mogą zalecić jako środek pomocny w razie wstrząsu lub w pewnych innych sytuacjach. Naukowcy dowiedli, że albuminy z osocza matki także przenikają przez łożysko do płodu, chociaż w mniejszym stopniu.

Przy podejmowaniu decyzji, czy przyjąć zastrzyki zawierające immunoglobuliny, albuminy lub inne składniki osocza, chrześcijanin może wziąć dodatkowo pod uwagę okoliczność, że niektóre białka osocza przemieszczają się w naturalny sposób do cudzego krwiobiegu. Jedni z czystym sumieniem zgodzą się na takie zastrzyki, inni zaś mogą dojść do wniosku, że sumienie im na to nie pozwala. Każdy musi sam rozstrzygnąć tę kwestię przed Bogiem.” (podkreślenie nasze)

Zastosowane tutaj przez Towarzystwo uzasadnienie jest zupełnie przejrzyste. „Naturalne przemieszczanie się” tych różnych dozwalanych składników przez barierę łożyskową traktowane jest jako podstawa dla chrześcijanina dla wyrażenia zgody na przyjęcie tych składników krwi.

Starsi i członkowie Komitetów Łączności ze Szpitalami coraz częściej dochodzą do wniosku, że „naturalne przemieszczanie się” tych składników krwi jest dowodem, że Bóg wyraża zgodę na używanie tych składników krwi, ponieważ jest niemożliwe, aby Bóg łamał własne prawa dotyczące krwi.

Członkowie Zjednoczenia Świadków Jehowy na rzecz Reform w Kwestii Krwi zgadzają się z tym. Nie do pomyślenia byłoby, żeby Bóg łamał swoje własne prawa. Jeżeli różne składniki krwi rzeczywiście przenikają przez barierę łożyskową (czy to z matki do płodu, czy odwrotnie), byłoby zatem całkowicie uzasadnione mniemanie, że Bóg nie ma nic przeciwko posługiwaniu się tymi składnikami w taki sposób.

Warto przy tym zauważyć, że literatura medyczna zawiera całe mnóstwo informacji na ten temat. Część z nich jest dostępna w Internecie, a część poza nim. W każdym bądź razie jesteśmy w stanie dostarczyć komplet odnośników, które pomogą ci przeanalizować ten materiał osobiście.

Rozpocznijmy od stwierdzenia, że obecność krwi płodu w układzie krwionośnym matki jest niepodważalnym faktem, udokumentowanym licznymi doświadczeniami medycznymi. Czyżby było to nowe odkrycie, o którym Towarzystwo nic nie wiedziało? To raczej nieprawdopodobne. Krwinki płodu zostały odkryte we krwi matki bardzo wcześnie, co zostało opisane przez zespół Walknowska i wsp. w 1969 roku. Poza tym, już w roku 1961 Towarzystwo znało te fakty:

Chociaż między matką a płodem nie ma bezpośredniego przepływu krwi, to jednak na skutek osmozy zachodzi między matką a dzieckiem pewne przenikanie krwi przez łożysko. – Krew, Medycyna a Prawo Boże, 1961, s. 2.

Technologia USG ułatwia dodatkowe badania na tym polu, zwłaszcza przy prześwietleniach mających na celu umożliwienie wykrycia komplikacji porodowych lub postawienie diagnozy prenatalnej. Technologia ta pozwala nam wejrzeć w to, co dzieje się w obszarze wymiany krwi pomiędzy matką a płodem. Technologia ta i wynikająca z niej znajomość tematu dostępne były wcześniej, niż w czasie kiedy opisywano tę sprawę w cytowanym powyżej artykule ze Strażnicy z 1 czerwca 1990 roku.

W artykule z 1993 roku w „Journal of the American Medical Association” odniesiono się do dwóch badań dotyczących technologii USG, których dokonano w latach 1989 i 1990, i powiedziano, co następuje:

„Zatem zapis kodu DNA płodu w istocie znajduje się we krwi matki. Wśród różnych rozpatrywanych krwinek, największe powodzenie wydają się mieć zalążki krwinek czerwonych płodu. Wyizolowaliśmy zalążki krwinek czerwonych z krążącej mieszaniny wprowadzonymi chwytakiem i wspomagając glycoforyną-A” (kursywa nasza).

Znajdujemy tu dowód, że krwinki czerwone w istocie przechodzą z płodu do matki. Trudno przecenić znaczenie togo odkrycia dla doktryny Strażnicy. Posługując się sposobem rozumowania i logiką używaną przez samo WTS, to czy te dodatkowe dowody nie doprowadzą kogoś w potrzebie do wniosku, że Bóg nie ma nic przeciwko transfuzji krwinek czerwonych?

Kolejne doświadczenie pochodzi z Baylor Collego of Medicine. Zwróćmy uwagę:

“Krwinki płodu niedwuznacznie znajdują się w krwi matki i można je z niej wyizolować. Erytroblasty, tropoblasty, granulocyty i limfocyty  - wszystkie je można wyodrębnić poprzez różne stopnie rozrzedzania i dzięki technice sortowania przepływowego”³ (kursywa nasza)

Erytoblasty to niedojrzałe czerwone płytki krwi, a limfocyty to krwinki białe. Jedne i drugie należą do zakazanych przez Towarzystwo Strażnica składników krwi, mimo tego, że są one bez wątpienia tymi składnikami, które naturalnie przemieszczają się poprzez barierę łożyskową.

Co ciekawe, doświadczenia te ujawniły, że krwinki płodu mogą krążyć w krwiobiegu matki przez dłuższy okres czasu. W jednym przypadku krwinki płodu odnaleziono aż 27 lat po urodzeniu dziecka. Słuszne jest zatem nasze rozumowanie, że transfuzja krwi jest komórkowym przeszczepem organu, który staje się częścią ciała.

Jak udokumentowano w „Early Human Development”, obecne w krwi matki bezjądrzaste krwinki płodu zostały zaobserwowane przez wiele zespołów badawczych. Krwinki płodu można wykryć w systemie krwionośnym matki już po czterech tygodniach i pięciu dniach od zapłodnienia i są one obecne przez wszystkie trzy trymestry ciąży, stopniowo zwiększając swoją liczbę w miarę upływu okresu ciąży. Faktem o niezwykłym znaczeniu jest również to, że w większości próbek krwi pępowinowej ujawniono, iż także krwinki matki są obecne w krwiobiegu płodu. Zatem mamy tu do czynienia z dwustronną wymianą składników krwi w ponad 50% jednocześnie.⁴

 

Podsumowanie

Jak WTS może w dalszym ciągu ignorować fakty i obstawać przy propagowaniu polityki, której naturalną konsekwencją są niepotrzebne zgony? Przekonaliśmy się, że dowody medyczne, które jednoznacznie obalają podstawy, na jakich Towarzystwo dopuszcza niektóre frakcje krwi, a innych nie. Oto niektóre pytania, jakie w związku z tym wymagają odpowiedzi:

1.      Czy WTS znało wszystkie fakty wcześniej i świadomie zdecydowało się na zafałszowanie prawdy?

2.      Czy WTS nie dopisało w starannym zbadaniu sprawy, gdy wprowadziło politykę postępowania, której muszą podporządkować się miliony osób, jeśli chodzi o wybór metod leczenia?

3.      Czy WTS wykaże moralną odwagę aby uczciwie wyjaśnić kwestię?

4.      Jak wiele istnień odejdzie jeszcze w międzyczasie?

 

Uwaga końcowa

W świetle tych wiadomości wydaje się, że WTS podejmuje się sporego ryzyka podtrzymując swoje stanowisko w podawaniu nieścisłych informacji, na których członkowie opierają swoje decyzje co do opieki medycznej w krytycznych sytuacjach. Chociaż na dzień dzisiejszy nie wdrażamy żadnych działań prawnych przeciwko WTS, to jest to dla nas otwarta kwestia, o ile WTS w dalszym ciągu będzie opóźniało wprowadzenie niezbędnych reform lub poprawek.

 

Przypisy

1-Walknowska,J., Conte, F.A., Grumback, M.M. (1969). Practical and theoretical implications of fetal/maternal lymphocyte transfer, Lancet, 1, 119-1122.

2- Simpson JL; Elias S., JAMA 1993 Nov. 17;270(19):2357-61

3- Isolating Fetal Cells in Maternal Circulation For Prenatal Diagnosis by Joe Leigh Simpson and Sherman Elias; Prenatal Diagnosis, Vol. 14: 1229-1242 (1994)

4- Early Human Development 47 Suppl. (1996) S73-S77